فرخی در عهد در امیر ابوالمظفر چغانی و سلطان محمود  وسلطان مسعود غزنوی می زیست.

ابیات زیر سروده ی فرخی سیستانی است:

من قیاس از سیستان دارم که آن شهر منست

                          وز پی خویشان ز شهر خویشتن دارم خبر

شهر من شهر بزرگ است و زمینش نامدار

                                        مردمان من در شیرمردی نامور